Psychopatologia milczenia

Posted on Grudzień 1, 2013

0


Cały tekst znajduje się na Academia.edu. Aby przeczytać teks, kliknij tutaj.
(…) Anonimowość języka, która w tekstach literackich i krytycznoliterackich Blanchota przedstawia się jako źródło egzystencjalno-artystycznego dramatu (podmiot nie może wyrazić się ani jako człowiek, ani jako artysta), w świetle poglądów Foucaulta zyskuje pozytywny wymiar. Stwarza szansę wymknięcia się opresyjnej funkcji języka i kultury w ogóle. Anonimowość w tej perspektywie to punkt wyjścia dla „podmiotowości” konstruowanej na zasadach sensu stricto indywidualnych, nieskażonych kulturową presją. Innymi słowy, choć z punktu widzenia społecznej normy podmiot, który posługuje się anonimowym językiem — mową idiomatyczną, niekomunikowalną intersubiektywnie — nie jest w pełni podmiotem, jest kimś „obcym” i niemym, to funkcjonowa-nie na marginesach stwarza szansę na autentyczność.
Fragment tekstu opublikowanego w kwartalniku „Opcje”, nr 4/2013, s. 26-29.
Reklamy
Posted in: Eseje